Kyoto'nun asırlık tapınaklarında mimari, sadece mekanı çevreleyen duvarlardan ibaret değildir. Japon estetiğindeki 'Ma' felsefesi, doluluktan ziyade boşluğun bıraktığı dingin nefesi merkeze alarak yapının çevresiyle kurduğu organik diyaloğu şekillendirir.

Geleneksel marangozluk ustalarının tek bir çivi dahi kullanmadan inşa ettiği bu anıtsal yapılar, fırtınalara ve depremlere karşı esneyen gövdeleriyle hem doğaya teslimiyeti hem de kadim bir direnci simgeler.